تنها    اميد    من    كه     نا     اميده               اميد   من  دوباره   ته    كشيده

لحظه      به   لحظه   فكر   نا اميدي               اين     لحظات    امونمو     بريده

اون  كه مي گفت  با دستاي دل من               از   قفس   بي   كسي آزاد شد

چي  شد  كه با گريه ي من شاد شد               با شبنم   اشك   من   آباد  شد

از وقتي رفت   يه  روز خوش نديدم              خواستم دلم يه گوشه اي  بميره

خسته   شدم    چه   انتظار    سختي             يكي    بياد   جون    منو    بگيره

قلب  من   از   طپيدنش  خسته  شد             نبضم با ضربه هاي معكوس  مرد

قلب   من  از  خستگي خوابش گرفت             اين   دل   نااميد  و  مايوس مرد

***********

شايد   صداي زخميه  دل  من           مرحم   زخماي   دل   تو    باشه

شايد كه قصه ي جدايي من           نذاره هيشكي از كسي جدا شه