توی این پست یه چنتا جمله از آدمای بزرگ میزارم امیدوارم خوشتون بیاد. البته خودمم یه تعدادیشونو نمیشناسم ولی چیزای خوبی گفتن

واقعا خوابم میاد دیگه ببنین چقدر من فداکارام. در ضمن یه سوال : اونایی که انگل رو بیست گرفتن واقعا چطور اینطوری شد؟ ازشون خاهش داریم که شیوه ی مطالعه ی خودشونو به ما هم بگن (میدونم خودشونم باورشون نشده هنوز. )

لیخت برگ:خطرناکترین دروغ ها حقیقت هایی هستند که کمی تحریف شده اند

آبراهام لینکلن:اگر میخواهی شخصیت کسی را بشناسی به او قدرت بده

آبراهام لینکلن:مثل اینکه خداوند انسان های نادان را خیلی دوست دارد چون عده ی بیشماری از آنان را آفریده است

امیل:پیشرفت یعنی هزار بار پیشروی و 999 بار عقب نشینی

آلبرت شوایتزر:هرگاه پشت به روشنایی بایستی سایه ی خود را خواهی دید

جبران خلیل:هرگاه دو نفر با هم مشغول جروبحث هستند مطمئن باشید آنکه عاقل تر است مقصرتر است

والتر لیپمن:هنگامی که همه یکسان فکر میکنند دیگر کسی بیشتر نمی اندیشد

ارسطو:اعتدال و میانه روی انسان را در وصول به مرحله ی کمال نزدیک میکند

امام علی (ع):جهان مانند مار است که دست کشیدن بر آن نرم و پسندیده است و زهر آن کشنده

یونگ:اتلاف وقت خودکشی واقعی است

سیسرون:اعتراف به نادانی از چیزی که نمیدانم, مرا شرمگین نمیسازد

لرد بایرون:عجیب است ولی حقیقت دارد, حقیقت همیشه عجیب تر از تخیل است

بایزید بسطامی:یا چنان نمای که هستی یا چنان باش که می نمایی

دانشمند خیلی خیلی معروف قرن ۲۱(خودم): اگر کسی لطیف را در کلاس ضایع کند ثوابش به اندازه ی سیر کردن ۱۰ دانشجو در سلف است.